65 üstü konuşuyor

Erol Fıçıcı’yı tanımayanlar için anlatayım. Kendisi Gönenli, Fıçıcı ailesinden çok sevdiği bir abim. İstanbul’da yaşayan değerli Gönenlilerden bir insan. Ressamdır. Özel teknikle noktalama tarzıyla yaptığı resim sergisini Kordon Cafe’de açmıştı. Kendisi de her abim gibi 65 yaş üstü.
Konuyu kendisiyle konuşmak istedim O da anlatmak yerine duyduğu bir hikayeyi anlattı. Ben beğendim. 65 Yaş üstü savunucusu olduğum için, bu hikayeyi sizlerle paylaşmayı uygun gördüm.
Erol Fıçıcı: ” Duyduğum hikaye.

50 YAŞ ÜZERİ HERKESİ ÖLDÜRÜN”
Padişah Emridir. Tüm diyardaki 50 yaş üstündekiler toplanacak ve infaz edilecektir. Gençlerden biri, babasını samanlıkların altına özel yaptırdıkları sığınağa saklar. Diyardaki tüm 50 Yaş üstündekiler toplatılır ve infaz edilir.
Padişah uyanıktır. Bakar ki bir direniş olmamıştır, hatta babalarını kendi elleriyle teslim edenler bile olmuştur…
Aradan bir süre geçtikten sonra, padişah “kırk ile elli yaş arasındakileri deniz kenarına toplayın” der, toplarlar. Padişah; “size üç gün süre. Üç gün sonra geleceğim bana kumdan tespih yapacaksınız eğer beceremezseniz hepinizin başı kesilecek” der.
Bir gün geçer kumdan tespih yapmak ne mümkün.
İkinci gün geçer hiç bir şey yapılamaz.
Üçüncü günün akşamı babasını sakladığını bile ölüm korkusundan unutan genç adam, koşar babasının yanına durumu anlatır… Baba oğlunu dinler ve mevcut durumdan çıkış yolunu söyler…
Süre bitmiştir. Deniz kenarına toplanırlar Ortada tespihten eser yoktur.
Cellatlar hazırdır. Ahali korku içinde kimisi eşinin, kimisi babasının, kimisi abisinin, kimisi en yakınının infaz kaygısı içinde…
Padişah Alana infaz emri için gelir.
“Verilen süre doldu görevi yerine getiremedi niz” der ve tam cellatlara infaza başlayın diyecekken;
Babasını gizleyen adam, padişaha tüm ahalinin duyacağı ses tonuyla seslenir;
“Padişahım biz bu görevi yerine getirirdik, lâkin bir sorun niye getirmedik” der.
Padişah; olmayacak bir şeyin cevabı da olamayacağını bildiği için, alaycı bir edayla “söyleyin bakalım neden yerine getiremediniz” der.
Genç adam cevap verir. “Hünkarım biz çok düşündük kumdan tespih taneleri yapmak zor değil. Lakin bunun İmamesi nasıl olacak? Padişahımız ya beğenmezse…
Siz bu konuda tüm diyarın en iyisisiniz
İmameyi siz varken bizim yapmamız ne haddimize… Siz İmameyi yapın biz de taşları etrafına hemen diziverelim” der.
Padişah çok zor durumda kalmıştır.
İnfaz emrini veremez mecburen “Tamam sizleri affettim” demek zorunda kalır.
Döner maiyetine; “Ulan şerefsizler hani hepsini öldürmüştünüz bunların? Saklanan tecrübeli birini muhakkak gözden kaçırmışsınız!” der…
Evet üretilen bir virüs yaşamımızı ve dünyamızı alt üst eder iken diğer tarafta hedef aldığı kitle, yaşamımızın aslında en kıymetlilerimiz olan, hafızamız olan, bir sözleri ile bizi yaşatacak ya da kırk yıl ileri götürecek olan tecrübelilerimizi hedef almakta.
Maalesef öyle bir psikolojik duruma geldik ki; neredeyse virüsün sebebi ilan edeceğiz onları. İşte bunu onlara yapmayalım, onları incitmeyelim.Size lâzım olacak onlar.
Tıpkı Babasını gizleyen Evlat gibi onlara çok kıymetli olduklarını, onlara çok ihtiyacımız olduğunu, onlarsız bu karanlık yoldan çıkamayacak olduğumuzu ve onları çok sevdiğimizi hissettirelim ve şunu unutmayalım; onları feda edersek sıra size gelecek .
Gençler sizde yaşlıların virüsü olmayın,sizde çıkmayın sokağa.Çok günaydın Gönen’e.”